گاهی گیر میکند ، ملوکولهای هوا در قفسه ی تنگ سینه ات

راه گریزی ندارند

انگار زندانی ابدی شده اند

و تو نَفَست بالا نمی آید ...

ای کاش هم نَفَسی باشد که نَفَس بدمد در زندگانیت ...

امام علی (ع) در حکمت 251 #نهج_البلاغه می فرمایند:تلخ کامی دنیا ، شیرینی آخرت و شیرینی(حرام) دنیا ، تلخی آخرت است ...خیلی کلام بزرگیه که امروز خوندمش ، خیلی وقت بود به این فکر می کردم که بعد از مرگ چه

نمونه قرارداد

ممنون که فراموش نشدم هنوز...

غریبه ی دوست داشتنی...

منتظرم برگردی ...

میدونم یک روز میای و این رو می خونی

بدون که خیلی زود دلتنگ میشم...

خییییییییییییییلی زود

امروزهایمان در آرزوی فرداهایی گذشت

که هرگز نیامدند...

غافل از آنکه امروز ها ،

همان فردای دیروز هایمان هستند .

و چقدر بوی #تَکرار گرفته ،

چرخش ایام زندگی مردمی که

سر مست رنگین کمان آرزو و امید ،

#تَکرار میکنند...

و همیشه حسرت #فردا بر دلشان می ماند...

تا #انتخاب ما همین است ،

همین است.

تو بخند از آن فراز

اما من گریه می کنم در این فرود

تو شاد باش و من غمگین عالمم

باشد حساب ما برای روز قیامت

بغضهایی که گریه نشد ولی ...

سینه را به آرامگاه خاطراتت تبدیل کرد...

تو اگر ، گناهی

من خویشتن را غرقه در تو میخواهم

و اگر آرزوی بی وصال

من این عمر را به پای این آرزوی دست نایافتنی

خواهم باخت ...

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من

دل من داند و من دانم و دل داند و من